Άνοιξη στον ελαιώνα

Ο ανοιξιάτικος ελαιώνας γεμίζει από τα χρώματα. Ανεμώνες, μαργαρίτες κι άλλα αγριολούλουδα στρώνουν ένα εντυπωσιακό χρωματιστό υφάδι. Παρόλο που ο μαρτιάτικος ουρανός  είναι τις περισσότερες μέρες σκυθρωπός η χρωματική παλέτα της άνοιξης δείχνει το ξύπνημα της γης ...

 

1000 +1 λόγοι για να τρώτε ελιές κάθε μέρα

Η Ελιά θεωρείται η απόλυτη ελληνική υπερτραφή, η βάση της μεσογειακής διατροφής και η πληρέστερη τροφή στον κόσμο. Στην αρχαία Ελλάδα, ο Σόλων ίδρυσε νόμο για την προστασία αυτού του υπέροχου δέντρου. Οι Ρωμαίοι ήταν αυτοί που πρώτοι καθιέρωσαν την εξαγωγή του λαδιού με τη μέθοδο της ψυχρής σύνθλιψης.

Σήμερα είναι γνωστό ότι το μυστικό υγείας της μεσογειακής διατροφής βρίσκεται στην κατανάλωση κυρίως της ελιάς. Η ελιά θεωρείται θαυματουργός καρπός και μπορεί να χαρίσει υγεία, ευτυχία και μακροβιότητα μονό σε όσους ξέρουν να την απολαμβάνουν στην αγνότερη, ανεπεξέργαστη μορφή της.

Η ελιά θεωρείται:

- ο καρπός με τα περισσότερα μεταλλικά άλατα

- ο καρπός με το περισσότερο ασβέστιο

- πλούσια σε μαγνήσιο

- αλκαλική

- πλούσια σε βασικά αμινοξέα

- πλούσια σε μονοακορεστα βασικά λιπαρά οξέα-Ω9

- γεμάτη με λιποδιαλυτες βιταμίνες Α και Ε

- άφθονη σε αντιοξειδωτικά

Η ελιά έχει την ικανότητα:

- να διαλύει την τοξική βλέννα στο ανθρώπινο σώμα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλος καρπός!

Στο κλασσικό βιβλίο της φυσικής υγιεινής του Arnold Ehret – The Muculess Diet Healing System, υπάρχει πίνακας με βάση τη σειρά προτεραιότητας ορισμένων τροφών, όσον αφορά τη δυνατότητα τους να απορροφούν και να αποβάλλουν τοξική βλέννα και κατάλοιπα μαγειρεμένης τροφής από το ανθρώπινο σώμα.Σ” αυτόν τον πίνακα λοιπόν, η ελιά κατατάσσεται πρώτη μεταξύ δεκάδων τροφών με ένα σκορ 30,56, με τα σύκα να ακολουθούν ως δεύτερα με σκορ 27,81. Για να καταλάβετε τη θεραπευτική δύναμη της ελιάς ενδεικτικά αναφέρεται ότι το πορτοκάλι γνωστό σε όλους για την απεκκριτική δυνατότητα του, ακολουθεί ως τρίτο στη λίστα με σκορ μόλις 09,61!

Η ελιά θεωρείται ιδανική τροφή:

- για όσους έχουν προβλήματα υψηλής χοληστερόλης, υψηλές τρανσαμινάσες, αιμορροΐδες πονοκεφάλους λευχαιμία κ.α., όπως και για αθλητές, χειρωνάκτες και κυρίως για χορτοφάγους και ωμοφάγους που θέλουν να αυξήσουν το μυικό ιστό τους.

Συνδυάζεται άριστα με χυμό λαχανικών ή πράσινη σαλάτα.

Πτώση - σοκ στην παραγωγή ελαιόλαδου

Σοκ στην ελληνική αγορά αναμένεται να προκαλέσει η πρωτοφανής καθίζηση -όπως όλα δείχνουν- στη φετινή παραγωγή ελαιολάδου.

Οι ελαιοπαραγωγοί θα δουν φέτος το εισόδημά τους να συρρικνώνεται εξαιτίας της μειωμένης παραγωγής

Εκτιμήσεις για μείωση που θα ξεπερνά ακόμη και το 50% της παραγωγής σε ορισμένες από τις πλέον σημαντικές ελαιοπαραγωγικές περιοχές της χώρας, όπως είναι η Κρήτη, η Πελοπόννησος και η Λέσβος, αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος στη νέα ελαιοκομική περίοδο.

Το κυρίαρχο πρόβλημα με τη φετινή ελαιοπαραγωγή ακούει στο όνομα προβληματική καρπόδεση και σχινοκαρπία που οφείλεται στις καιρικές συνθήκες. Βέβαια, σύμφωνα με στελέχη του ΕΛΓΑ, στη μειωμένη φετινή παραγωγή συμβάλλει και το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας, δεδομένης της περσινής καλής παραγωγής.

Το φαινόμενο

Οπως εξηγούν, τα δέντρα τη μία χρονιά παράγουν το σύνολο της δυναμικότητάς τους, ενώ την επομένη η παραγωγή τους είναι αρκετά μειωμένη. Το φαινόμενο είναι πιο έντονο στους ξερικούς ελαιώνες.

Σημαντικό το πρόβλημα και για τις εξαγωγές, καθώς το ελαιόλαδο αποτελεί βασικό εξαγώγιμο προϊόν

Βαρύ θα είναι το πλήγμα που θα υποστούν οι εξαγωγές, καθώς το ελαιόλαδο αποτελεί ένα εκ των βασικών εξαγώγιμων αγροτικών προϊόντων.

Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, υπάρχουν πολλές εταιρείες που έχουν συμβόλαια για εξαγωγές και εκ των πραγμάτων θα είναι δύσκολο να εκτελέσουν τις παραγγελίες λόγω της μειωμένης παραγωγής.

Πλήγμα θα υποστούν και οι ελαιοπαραγωγοί που θα δουν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται. Οι αγροτικές οργανώσεις μάλιστα έσπευσαν στον ΕΛΓΑ για αποζημιώσεις.

Η φετινή τιμή του έξτρα παρθένου ελαιολάδου κυμαίνεται από 2,32 έως 2,70 ευρώ το κιλό

Τα νέα, ωστόσο, από την πλευρά του ΕΛΓΑ δεν είναι ευχάριστα για τους παραγωγούς, διότι ο Οργανισμός επισημαίνει ότι δεν προβλέπεται αποζημίωση για ζημιές κατά το στάδιο της ανθοφορίας των ελαιόδεντρων, είτε πρόκειται για υψηλές θερμοκρασίες, είτε για λίγες βροχοπτώσεις, είτε για ισχυρούς ανέμους.

Η μοναδική περίπτωση να ενισχυθούν οικονομικά οι ελαιοπαραγωγοί είναι να εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το πρόγραμμα κρατικών-οικονομικών ενισχύσεων, που θα της υποβάλει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ύστερα από συνεργασία με τον ΕΛΓΑ.

Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που συμπεριλαμβάνει τις ζημιές που γίνονται σε καλλιέργειες και οι οποίες δεν καλύπτονται ασφαλιστικά από τον ΕΛΓΑ.

Ωστόσο για να εγκριθεί η διαδικασία από την ΕΕ απαιτείται προηγουμένως να έχουν εξασφαλιστεί τα απαραίτητα κονδύλια, καθώς η ενίσχυση προέρχεται από εθνικούς και όχι από ευρωπαϊκούς πόρους.

Πάντως, ακόμα και αυτό το ενδεχόμενο δεν λύνει άμεσα τα προβλήματα των ελαιοπαραγωγών, αφού η διαδικασία προετοιμασίας και υποβολής του προγράμματος είναι χρονοβόρα και εκτιμάται ότι δεν είναι εφικτό να υπάρξει σαφές αποτέλεσμα σε λιγότερο από έναν χρόνο.

Ο υφιστάμενος κανονισμός του ΕΛΓΑ δεν μπορεί να καλύψει τη ζημιά που έχουμε από τη μειωμένη φετινή παραγωγή. Καλύπτει συγκεκριμένα φυσικά αίτια, παγετό, χαλάζι, πλημμύρες, καύσωνα, ανεμοθύελλα κ.λπ. Η μειωμένη, όμως, παραγωγή μπορεί να ενταχθεί σε Πρόγραμμα Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων (ΠΣΕΑ).

Για να υπάρχει Πρόγραμμα Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων θα πρέπει να πληρούνται κάποιες βασικές προϋποθέσεις. Να τεκμηριώνεται, δηλαδή, επιστημονικά από επιτροπή η απώλεια της παραγωγής ως αποτέλεσμα δυσμενών καιρικών συνθηκών και το ύψος της ζημιάς να είναι πάνω από 30% σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης τριετίας.

Επίσης, τα επίσημα μετεωρολογικά στοιχεία πρέπει να επιβεβαιώνουν ότι πράγματι είχαμε δυσμενή καιρικά φαινόμενα και, βεβαίως, να εγκριθεί η σχετική δαπάνη από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Ο ανταγωνισμός

Παρά τη μειωμένη εγχώρια παραγωγή οι τιμές ελαιολάδου δεν εμφανίζουν σημαντική μεταβολή "ελέω Ισπανίας", η παραγωγή της οποίας σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα θα είναι ιδιαιτέρως αυξημένη.

Η Ισπανία είναι ο σημαντικότερος παίκτης της συγκεκριμένης αγοράς, καθώς σε αυτήν αντιστοιχεί το μισό της παγκόσμιας παραγωγής ελαιολάδου και τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν πως η Ισπανία θα επιστρέψει σε μια καλή παραγωγή. Αυτό θα λειτουργήσει αντισταθμιστικά με τη μειωμένη παραγωγή στη χώρα μας και λογικά δεν θα γίνουμε μάρτυρες μεγάλης ανόδου τιμών στην Ελλάδα.

Αν και η περσινή ελαιοκομική περίοδος ήταν μια καλή χρονιά για τους Ελληνες παραγωγούς, με βασικά χαρακτηριστικά τη μεγάλη παραγωγή αλλά και τις ικανοποιητικές τιμές, οι μεγάλοι μας ανταγωνιστές Ιταλοί και Ισπανοί επιμένουν να πουλούν το δικό τους λάδι πιο ακριβά από το ελληνικό ελαιόλαδο.

Οι τιμές ελαιολάδου στην Ελλάδα είναι καλύτερες από τις περσινές, δεν παύουν να υστερούν από τις μέσες τιμές στην Ιταλία και την Ισπανία. Η διαφορά μάλιστα είναι τέτοια που φτάνουν οι Ισπανοί να πουλούν σήμερα σε υψηλότερες τιμές βιομηχανικά ελαιόλαδα και ραφινέλαια, από τις τιμές που πουλούν οι Ελληνες το πολύ καλύτερης ποιότητας παρθένο ελαιόλαδο.

ΚΡΗΤΗ

Λιγότερο έως και 60% το λάδι

Η παραγωγή στο νησί αναμένεται να είναι μειωμένη έως και 60%, καθώς εκτιμάται ότι θα κατρακυλήσει στους 50.000 από 120.000 τόνους που είναι η μέση παραγωγή στη Μεγαλόνησο. Χαρακτηριστικό είναι ότι στον Νομό Ηρακλείου, σύμφωνα με την Τοπική Ενωση Αγροτικών Συνεταιρισμών, φέτος η παραγωγή δεν θα ξεπεράσει τους 20.000 τόνους, όταν η παραγωγή μίας μέσης χρονιάς είναι 45.000 τόνοι. Επισημαίνεται ότι στους νομούς Λασιθίου και Ρεθύμνης έγινε δακοκτονία μόλις στο 1/5 των ελαιόδεντρων.

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Ο καιρός «χτύπησε» την ανθοφορία

Η νέα ελαιοκομική χρονιά, που ξεκινάει σε λίγο, αναμένεται να είναι δύσκολη για τους Μεσσήνιους ελαιοπαραγωγούς. Οι καιρικές συνθήκες που επικράτησαν την άνοιξη δεν επέτρεψαν να εξελιχθεί ομαλά η ανθοφορία, με αποτέλεσμα σε πολλές περιοχές να μην υπάρχει καθόλου παραγωγή. Στη Μεσσηνία ελάχιστα πλέον λάδια βρίσκονται στις αποθήκες των παραγωγών και λόγω της μεγάλης έλλειψης λαδιού η τιμή του μπορεί να φτάσει και στα 3 ευρώ για τον παραγωγό.

ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Στους 8.000 τόνους από 17.000 πέρυσι

Η παραγωγή ελαιολάδου αναμένεται να είναι μειωμένη κατά 50% σε σχέση με πέρυσι, εξαιτίας της καθυστερημένης δακοκτονίας στα ελαιόδεντρα. "Το 2012 η παραγωγή ελαιολάδου στη Μυτιλήνη ανήλθε σε 17.000 τόνους και ενώ σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις η παραγωγή αναμενόταν φέτος να κυμανθεί μεταξύ 8-10.000 τόνους, πιθανότατα να μη φτάσει ούτε τους 8.000 τόνους", επισημαίνει ο γενικός διευθυντής της ΕΑΣ Λέσβου.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠ. ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Σε υψηλότερα επίπεδα από το 2012 οι τιμές

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η τιμή του έξτρα παρθένου ελαιολάδου κυμαίνεται κατά μέσο όρο από 2,46 ευρώ έως 2,70 ευρώ το κιλό, ενώ του παρθένου ελαιολάδου από 2,14 ευρώ έως 2,32 ευρώ το κιλό.

Σαφώς καλύτερες από τις περσινές τιμές, που κυμάνθηκαν από 1,86 ευρώ μέχρι 2,47 ευρώ στο έξτρα παρθένο και από 1,53 ευρώ έως 1,72 ευρώ στο παρθένο.

Εντούτοις, μόλις προ εβδομάδων η μέση τιμή χονδρικής του έξτρα παρθένου ελαιολάδου στην Ιταλία έπεσε οριακά κάτω από τα 3,00 ευρώ ανά κιλό.

Στην Ελλάδα, η υψηλότερη μέση χονδρική τιμή έξτρα παρθένου ελαιολάδου την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου καταγράφηκε στη Σπάρτη και ήταν 2,80 ευρώ το κιλό, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί σημαντικό σημείο αναφοράς, καθώς εκεί παράγεται ένα μικρό μέρος της ελληνικής παραγωγής ελαιολάδου.

Η μέση χονδρική τιμή του έξτρα παρθένου ελαιολάδου στην Ισπανία είναι στα ίδια επίπεδα με αυτές του ελληνικού έξτρα παρθένου ελαιολάδου, ωστόσο το πλέον παράδοξο στοιχείο με τις τιμές καταγράφεται στα βιομηχανικά και ραφιναρισμένα έλαια της Ισπανίας, όπου οι τιμές τους είναι υψηλότερες από τις τιμές παρθένου ελαιολάδου στην Ελλάδα.

Μεγάλες διαφορές

Συγκεκριμένα, η μέση χονδρική τιμή του παρθένου ελαιολάδου στη Μυτιλήνη και την Κρήτη την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου διαμορφώθηκε στα 2,03 ευρώ το κιλό, όταν στην Ισπανία η μέση χονδρική τιμή του βιομηχανικού ελαιολάδου διαμορφώθηκε στα 2,39 ευρώ το κιλό, ενώ η μέση τιμή του ραφιναρισμένου ελαιολάδου άγγιξε τα 2,50 ευρώ.

Εκθετήριο Αγροτικής Οικονομίας και Παράδοσης Κατηχωρίου

Με παραδοσιακή μουσική και άλλες εκπλήξεις άνοιξε πρόσφατα τις πύλες του, με αφορμή την ετήσια Γιορτή Τσίπουρου, το Εκθετήριο Αγροτικής Οικονομίας και Παράδοσης στην οικία Χατζηγιάννη στο Κατηχώρι (πάρκινγκ πλατείας Παζαρούλι). Η λιθόκτιστη οικία Χατζηγιάννη - μετά την αποπεράτωση των εργασιών επισκευής της και τη διαμόρφωση των εσωτερικών της χώρων - μετατρέπεται σε εκθετήριο αντικειμένων και φωτογραφιών σχετικών με την τοπική αγροτική ιστορία και οικονομία και την ανάπτυξη της οικοτεχνίας.

Χάρη στις δωρεές των ντόπιων οικογενειών, κειμήλια και τεκμήρια αγροτικών δραστηριοτήτων αποκαλύπτουν με μοναδικό τρόπο όψεις της ζωής μιας άλλης εποχής, Περνώντας το κατώφλι του σπιτιού, μετά από μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του Κατηχωρίου και τη «δράση» της oικογένειας Χατζηγιάννη, η έκθεση αναδεικνύει τη διαχρονική αξία και σημασία δύο ακόμα και σήμερα βασικών προϊόντων της τοπικής οικονομίας: του περίφημου Κατηχωρήτικου κρασιού και του τσίπουρου. Αλέτρια, γεωργικά εργαλεία, άμβυκες, νταμιτζάνες, αρκάδες, φιάλες και μετρητές γράδων συνθέτουν την εικόνα μιας μακραίωνης παράδοσης στην παραγωγή δυνατού κρασιού και γυαλιστερού τσίπουρου. Παρουσιάζονται εργαλεία, αντικείμενα και φωτογραφίες σχετικά με την παραγωγή και διακίνηση των φημισμένων προϊόντων αλλά και σχετικά με άλλα παραδοσιακά επαγγέλματα και χειρονακτικές αγροτικές εργασίες.

Θέση ανάμεσα στα εκθέματα κατέχουν και αντικείμενα από το ιδιωτικό χημείο στο Βόλο του αείμνηστου Δημήτρη Ψυχούλη, που είχαν παραχωρηθεί από τους οικείους του στο Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας και συνδέονται άμεσα με τον ποιοτικό έλεγχο του κρασιού και του τσίπουρου των πηλιορειτών παραγωγών. Επίσης, μέσα από τις φωτογραφικές αποτυπώσεις πανηγυριών, καφενείων και γλεντιών δίνεται έμφαση στην κυρίαρχη θέση του κρασιού και του τσίπουρου μέσα στον καθημερινό βίο των Κατηχωριτών αλλά και στις μεγάλες χαρές και βουβές λύπες. Επιπλέον, η έκθεση παλαιών οικογενειακών φωτογραφιών, ραπτομηχανών & αντικειμένων οικοτεχνίας αποσκοπεί στην πληρέστερη παρουσίαση των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών της περιοχής του Κατηχωρίου στις αρχές του 20ου αιώνα. Στόχος της λειτουργίας του εκθετηρίου αγροτικής οικονομίας και του διπλανού παραδοσιακού ελαιοτριβείου είναι η δημιουργία ενός πολιτιστικού χώρου στην καρδιά ενός πηλιορείτικου χωριού όπου ο επισκέπτης γίνεται κοινωνός του τρόπου της καθημερινής ζωής και γνωρίζει καλύτερα ένα μέρος της νεότερης ιστορίας του τόπου. Έτσι, η παλιά αυλή ξαναγίνεται χώρος ανθρωπίνων δράσεων και μεταμορφώνεται σε τόπο συλλογικής μνήμης.

Το Παραδοσιακό Ελαιοτριβείο Το ελαιοτριβείο - η παλιά γαλιάγρια - και η διώροφη οικία της οικογένειας Χατζηγιάννη που βρίσκονται στο χωριό Κατηχώρι, αγοράσθηκαν από τον Κωνσταντίνο Χατζηγιάννη το 1905. Το υδροκίνητο ελαιοτριβείο Χατζηγιάννη και το διώροφο κτίσμα αποκτήθηκαν από τον πρώην Δήμο Πορταριάς με χρήματα του προγράμματος ΕΠΤΑ και σήμερα ανήκουν στο δίκτυο μουσείων του ενιαίου Δήμου Βόλου. Το ελαιοτριβείο αποκαλύπτει στον επισκέπτη τα ’μυστικά’ της ελιάς και τον μυεί στην παραδοσιακή χρονοβόρα διαδικασία παραγωγής του λαδιού μέσα από μια σειρά καλοσυντηρημένων μηχανημάτων. Από τα κοφίνια ο καρπός πέφτει και ’καθαρίζεται’ στο αυτοσχέδιο πλυντήριο, συνθλίβεται στο αλώνι από τη βαριά μυλόπετρα και ως ελαιοπολτός (ζυμάρι) πια τοποθετείται σε ’τσαντίλια’ από τραγόμαλλο για να πιεστεί κάτω από την πρέσα. Ο διαχωρισμός του λαδιού από το νερό γίνεται με προσοχή και το πολύτιμο προϊόν αποθηκεύεται σε τουλούμια (ασκούς) και πιθάρια.

Tο Ελαιοτριβείο Χατζηγιάννη, από τη στιγμή της ανακαίνισής του από το Δήμο Πορταριάς, αποτελεί μουσειακό χώρο, όπου ο επισκέπτης μπορεί να παρατηρήσει τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή του ελαιολάδου στην προβιομηχανική Ελλάδα. Ιδιαίτερα όμως ο χώρος αποτελεί ένα σημαντικό πεδίο υλοποίησης εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τις ομάδες μαθητικού πληθυσμού της Μαγνησίας, της Θεσσαλίας και της χώρας γενικότερα. Καθώς τα μηχανήματά του βρίσκονται σε άριστη κατάσταση ο χώρος είναι «ζωντανός» για τη δημιουργία δραστηριοτήτων με θέματα γύρω από την ελιά και το λάδι.

Επταήμερο φεστιβάλ αφηγήσεων στο Πήλιο

Με παράλληλες εκδηλώσεις και …πολλά παραμύθια!

Ξεκινά να ξετυλίγει… το κουβάρι των αφηγήσεων ο Κένταυρος και να υποδέχεται θερμά τους μικρούς και μεγάλους φίλους των λαϊκών παραμυθιών και των μύθων σε ένα επταήμερο γαϊτανάκι με πλούσιες εκδηλώσεις.

Το Φεστιβάλ με τίτλο «Παραμύθια και μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη» πρόκειται να φιλοξενηθεί στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας και την Άνω Γατζέα σε αυλές αρχοντικών, μουσείων, οικιών και ξωκλησιών, στα περάσματα των καλντεριμιών αλλά και σε παλιά παντοπωλεία για την εβδομάδα από σήμερα 6-12 Αυγούστου και επιθυμεί να μπολιάσει την ομορφιά του τόπου με τη μοναδική ατμόσφαιρα που φτιάχνουν οι πολυταξιδεμένες ιστορίες απ’ τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και τα πέρατα του κόσμου.
Μετά τις απόλυτα επιτυχημένες περσινές εκδηλώσεις, ο Πολιτιστικός-Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίου Γεωργίου Νηλείας «Ο Κένταυρος» και η ΠΗΛΙΟΝ ΟΡΟΣ πήραν την πρωτοβουλία να επεκτείνουν το Φεστιβάλ και να το εμπλουτίσουν με πολιτιστικές προτάσεις παράλληλων εκδηλώσεων έχοντας ως κύριο άξονα τον κόσμο των λαϊκών παραμυθιών.
Οι εκδηλώσεις
Σύμφωνα με το πρόγραμμα, προβλέπονται: Τρίτη 7 Αυγούστου
Άνω Γατζέα, απόγευμα: 7.30 μμ. Χώρος: Μουσείο Ελιάς και Λαδιού
(πλησίον πλατείας σιδηροδρομικού σταθμού).
Αφήγηση για παιδιά: Η Συντροφιά των Αφηγητών (Βέρα Αισώπου, Γιώργος Μακρυγιάννης, Λίλλυ Τριαντάρη) «Παραμύθια για γέλια και για κλάματα!»
Ιστορίες απ’ τις γωνιές του κόσμου για αστεία που κρύβουν σοβαρά…
Βράδυ: 9.30μμ Χώρος: Παλαιό Παντοπωλείο «Η Νέα Αγορά» Γ. Παπαδόπουλου
(πλησίον πλατείας σιδηροδρομικού σταθμού)
Αφήγηση για ενηλίκους: Ταξιδευτές των παραμυθιών
(Μαρία Καναβάκη, Χρύσα Πορίχη, Αντρέας Ραυτόπουλος, Μαρία Σιταροπούλου). «Του χρόνου ψίθυροι, του κόσμου παραμύθια»
Ιστορίες που ταξίδεψαν στην πνοή των καιρών και μπολιάστηκαν με σοφία και περίσκεψη ζυμώνοντας την ελπίδα με την παρηγοριά

«Ελαίας Εγκώμιον»… απ΄ τη Nora Adamo στο Μουσείο Ελιάς Πηλίου

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης χαρακτικών - ζωγραφικής της Nora Adamo, την περασμένη Παρασκευή στο Μουσείο Ελιάς και Λαδιού Πηλίου, στην Άνω Γατζέα. Πολύ όμορφα χαρακτικά, φωτογραφίες επιζωγραφισμένες και επιζωγραφισμένα χαρακτικά, αποτελούν την γκάμα των έργων, με θέμα «ελαίας Εγκώμιον».

Πραγματικά ένας ύμνος στην ελιά…

Πλήθος κόσμου ανηφόρισε στον Σταθμό, όπου βρίσκεται το Μουσείο και στον εκθεσιακό του χώρο φιλοξενεί την έκθεση χαρακτικών, για να δει την έκθεση, και να θαυμάσει το έργα της γερμανογαλλίδας, πηλιορείτισσας πλέον, Nora Adamo. Παράλληλα οι διοργανωτές είχαν φροντίσει να υπάρχει και μουσική συνοδεία από τους: Κατερίνα Τζιαφέτα Ακορντεόν, Περσεφόνη Χατζηνικολάου τραγούδι, Άγγελος Αλεξίου κιθάρα - τραγούδι και Θανάσης Κατεργάρης κιθάρα – τραγούδι, που για μια ακόμα ευγενικά προσφέρθηκαν να συνοδεύσουν τα εγκαίνια και να ευχαριστήσουν τους φίλους του Μουσείου και της τέχνης.

Η κα Nora Adamo μίλησε για την δουλεία της, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «τις ελιές τις γνωρίζω από τα παιδικά μου χρόνια - από την Κορσική, την Νότια Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία. Το 1998 ταξιδεύοντας σ'όλη την Κρήτη έκανα τη πρώτη γνωριμία μ’ ένα πανέμορφο τόπο με τα τραύματα και τις αντιφάσεις του, με φιλόξενους ανθρώπους, με τα ίχνη του Μινωικού πολιτισμού και ανακάλυψα πολλά μυθικά μέρη. Είδα ελιές για τις οποίες λένε, πως ξεπερνούσαν τα χίλια χρόνια. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου.

Στο Μουσείο Ελιάς

του Απόστολου Διαμαντή 

Η άνω Γατζέα στο Πήλιο, από τη μεριά του Παγασητικού, ίσως είναι το πιο ρομαντικό μέρος του βουνού και το ξαναείδα το Σαββατοκύριακο. Δεν είναι το χωριό μου και επομένως δεν μεροληπτώ. Εγώ μένω πιο κάτω, στα Καλά Νερά. Η άνω Γατζέα όμως είναι ο πιο αυθεντικός ελαιώνας του Πηλίου, και όταν λέμε ελαιώνας εννοούμε φυσικά την εικόνα του Παραδείσου: κάπως έτσι πρέπει να τα βόλευε και ο Αδάμ με την Εύα.
Υπήρχαν μέχρι τώρα δύο αξιοθέατα σημεία: το Μοναστήρι της Παναγίας, με την μπακαλοταβέρνα του Οδυσσέα απέναντι, στην οποία μπορούσες να συναντήσεις ντόπιους να μιλάνε σοβαρά στα πηλιορίτικα, τα οποία ουδείς φυσικά καταλαβαίνει και να πίνουνε τσίπουρα με γλυκάνισο και λεμονάδες ΕΨΑ. Και επίσης τον παλιό σταθμό του τραίνου στην τοποθεσία Ογλά της Άνω Γατζέας, με το καφενείο του και το μπακάλικο-ψυχώ του Παπαδόπουλου, ο οποίος αφότου πέθανε ο πατέρας του που το λειτουργούσε- πριν χρόνια- το άφησε έτσι όπως ακριβώς ήταν την μέρα που πέθανε!  Και έκτοτε το δείχνει στους διαβάτες, σαν τον Άντονυ Πέρκινς.
Αυτά ήταν τα δύο σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής. Συν τα μουλάρια φυσικά, μαζί με τους αναβάτες τους με τις τραγιάσκες. Πριν μερικά χρόνια προστέθηκε ένα ακόμη: το Μουσείο Ελιάς στο παραδοσιακό  πέτρινο οίκημα Βογιατζή, δίπλα ακριβώς στον σταθμό του τραίνου της Άνω Γατζέας. Οπότε πηγαίνοντας είτε με τα πόδια από την παραλία της Γατζέας προς το σταθμό- περίπου μισή ώρα δρόμος μέσα στα καλντερίμια, τις ελιές, τις συκιές και τα κλήματα- είτε με το τραινάκι του Πηλίου που σταματάει μπροστά του, είτε φυσικά με το αμάξι σου, είναι εύκολο να το βρεις.
Γιατί να το βρεις; Για δύο λόγους. Πρώτον διότι τα μουσεία που βρίσκονται στην ελληνική ύπαιθρο είναι- εξαιρουμένων των βασικών αρχαιολογικών- τα σημαντικότερα. Διότι αποτελούν τα σύγχρονα μνημεία μας και η σύγχρονη ζωή μας έχει πνευματικό περιεχόμενο κυρίως στην ύπαιθρο, διότι εκεί ζούσε η πιο σφριγηλή Ελλάδα, αυτή που την στήριζαν οι χθόνιες δυνάμεις της παραδόσεως.
Και δεύτερον, επισκεπτόμενος το Μουσείο Ελιάς στην Άνω Γατζέα, έχεις τη δυνατότητα, εάν είσαι και κάπως σοφιστικέ τύπος και σου αρέσουν τα δρώμενα, κάτι να δεις: μια παράσταση, μια αφήγηση παραμυθιών, μια έκθεση ζωγραφικής ή μια βραδιά τζαζ. Συν το γεγονός φυσικά ότι θα μάθεις τα πάντα για την ελιά, την ιστορία και την συγκομιδή της, πράγμα που είναι απαραίτητο για μια σοβαρή ελληνική μόρφωση. Σε λίγο, έτσι όπως πάμε, το μόνο που θα έχουμε να επιδείξουμε είναι ολίγον άρτο και ολίγας ελαίας, που έλεγε και ο αξέχαστος Δημήτρης Νικολαϊδης, ως Βαβάς.
Αλλά υπάρχει και ένας ακόμη σοβαρότατος λόγος να πάτε στο Μουσείο Ελιάς της άνω Γατζέας, εάν βρεθείτε στο Πήλιο: το καφενείο που είναι απέναντι στο σταθμό. Πρόκειται για το αριστούργημα του ελληνικού μποεμισμού. Έχει μεγάλα παράθυρα, ξύλινο πάτωμα με ξυλόσομπα για το χειμώνα και μια μεγαλοπρεπή αυλή με κληματαριά, στην οποία όταν κάθεσαι λες: τώρα βουλιάζω στον εαυτό μου και στη γή μου. Να προσθέσω ότι αυτό το βούλιαγμα συνοδεύεται από ντόπιους που δεν σε ενοχλούν ποτέ, εφόσον δεν μιλάνε σχεδόν ποτέ και από πηλιορίτικους μεζέδες, τσιτσίραβλα, φτέρες και κρίταμα, μελιτζάνες τουρσί, κοιλιές κοκκινιστές και μπουμπάρι καμιά φορά, δηλαδή παχύ έντερο τράγου γεμιστό με την συκωταριά του τράγου ψιλοκομμένη και τσιγαρισμένη με κρεμμύδια, και όλο αυτό στο φούρνο με πατάτες.
Εάν επιζήσεις από αυτήν την επίσκεψη, τότε σώος πας απέναντι στο Μουσείο Ελιάς και βλέπεις την έκθεση ζωγραφικής του Δημήτρη Μοράρου, από τις 18 Αυγούστου, όπως διάβασα. Τίτλος «Εγκώμιον Νοτίου Πηλίου».
Αυτό νομίζω είναι ένα καλοκαιρινό, αληθινό, βίβερε περικολοσαμέντε.

*Ο Απόστολος Διαμαντής είναι Πανεπιστημιακός και συγγραφέας.